معظمه داده ، در آنجا جمع مىشدند ، وفتنه وفساد منظور مىداشتند ، وبر هم زدن خلافت خليفه أول به كنكاشها ومشورتهاى فسادانگيز قصد مىكردند . ( 1 ) انتهى . از اين كلام صراحتاً واضح است كه كساني كه عمر تخويف ايشان به احراق كرده ، ايشان فتنه وفساد منظور مىداشتند ، وبرهم زدن خلافت خليفه أول به مشورتهاى فسادانگيز قصد مىكردند ، حال آنكه از ملاحظه أكثر اين روايات ظاهر است كه جناب أمير ( عليه السلام ) هم در جمله اين زمره كه عمر تخويف وترهيب ايشان كرده ، داخل بود ، چنانچه از روايت ابن أبي شيبه كه سيوطى ومتقى وولى الله نقل كرده‌اند ، واز روايت “ استيعاب “ وغير آن صراحتاً پيداست ، چه در أول آن مذكور است : ( كان علي [ ( عليه السلام ) ] والزبير يدخلان على فاطمة [ ( عليها السلام ) ] . . ) إلى آخره . ودر آخر آن مسطور كه عمر گفت : ( إن اجتمع هؤلاء النفر عندك . . ) إلى آخره . وظاهر است كه مشار إليهم به ( هؤلاء النفر ) همين كسان اند كه راوي در صدر روايت ذكر ايشان كرده . واز عبارت كتاب “ المختصر “ هم واضح است كه : عمر ترهيب جناب أمير ( عليه السلام ) به احراق كرده ، وقس على هذا غيرها من الروايات .

--> 1 . در أول همين طعن از تحفه اثناعشريه : 292 گذشت .